تن به تو دادم، دل و جانش مبر

شاعر : اوحدي مراغه اي

دل برت آمد، ز جهانش مبرتن به تو دادم، دل و جانش مبر
اول بازيست، روانش مبراز دل من گرچه گرو مي‌بري
او چه شناسد؟ به زبانش مبردشمن من بر دهنت سود لب
باز بجز موي کشانش مبرگر سرم از پاي تو دوري کند
زلف تو، باز از سر آنش مبرگفت: شبي دست بگيرم ترا
گرنه ببازيست، نهانش مبرروي نهان کردي و بردي دلم
او بگريزد، به دکانش مبرعقل، که شاگرد سر زلف تست
دست بگير و به ميانش مبرتا کمر زر ندهد دست من
بند کن و جز به سگانش مبراوحدي ار بنده‌ي روي تو نيست